Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Let's talk about sex



Τα πράγματα είναι απλά –και εμείς τα κάνουμε πολλές φορές σύνθετα.
Ο Έρωτας δεν θέλει χρόνο, θέλει ταχύτητα. Η πραγματικότητα σε κυνηγάει και εσύ πρέπει να τρέξεις, να τρέξεις όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Κι αν κάποιος σας πει ότι χρειάζεται χρόνο, τρέξτε, τρέξτε γρήγορα μακριά.
Η πραγματικότητα τον έχει ήδη αρπάξει.
Όσο για αυτό το μυστήριο του σεξ (τι θέλουν οι γυναίκες και άλλα δεινά),  που πάντα είχατε τόσες απορίες και δεν τολμούσατε να ρωτήσετε, ο Harold Brodkey το έχει λύσει άπαξ και δια παντός.

Αντιγράφω από το διήγημα «Innocence»:

« Ι figured I had kept her from being too depressed after fucking – it’s hard for a girl with any force in her and any brains, to accept the whole thing of fucking, of being fucked without trying to turn it on its end, so that she does some fucking, or some fucking up; I mean the mere power of arousing the man so he wants to fuck, isn’t enough: she wants him to be willing to die in order to fuck.
There is a kind of strain or intensity women are bred for, as beasts, for childbearing when childbearing might kill them, and child rearing when the child might die at any moment: it’s in women to live under that danger, with that risk, that close to tragedy, with that constant taut of causal courage. They need death and nobility near. To be fucked when there is no drama inherent in it, when you are not going to rise to a level of nobility and courage forever denied the male, is to be cut off from what is inherently female, bestially speaking”.

Οπότε καλύτερα μην το κάνετε αν δεν έχετε τα credentials.
Ή καλύτερα πηγαίνετε να δείτε το «Αν» του Παπακαλιάτη, στο οποίο ακούγεται κι αυτός ο ωραιότατος -και ανώδυνος - Chopin:





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου